Nieuws

Maurits is ons ontvallen na een lang ziekbed. Als een waar soldaat bleef hij 'op post' en actief totdat zijn lichaam het niet meer toeliet. Voor zijn bekenden was het onwerkelijk plotseling niets meer van hem te vernemen, aangezien hij altijd prompt op mails antwoordde. Want wie hem kende, wist dat hij altijd in de kortst mogelijk tijd een antwoord zond en al het toebedeelde werk stipt opvolgde. Vik Eggermont noemde hem dan ook een onvermoeibaar West-Vlaams werkpaard. 

 

Zijn werkethiek en strikte discipline vonden hun oorsprong in de Dietse jeugdbeweging. Zo stond hij in de jaren 1950 in het Algemeen Diets Jeugdverbond (ADJV) en bleef decennia-lang de steun en toeverlaat van Staf Vermeire. Na de ondergang van het ADJV en het ADJoV hield hij het vaandel hoog. Hij bleef tot in de jaren 1990 actief in de jeugdbeweging en stond aan de basis van tal van initiatieven. 

 

Hij nam vanaf eind jaren 1970 ook de hoofdredactie van het jaarboek Zannekin op zich, en vanaf medio jaren 1990 dat van het jaarboek Joris van Severen. Maurits heeft met de redactie van dertig jaarboeken Joris van Severen de gedenkenis aan zijn streekgenoot een impuls gegeven die de Verdinaso-Leider voor de vergetelheid heeft behoed. Maurits schiep het intellectuele klimaat waarin Van Severen blijft fascineren. 

 

Het heengaan van Maurits is een groot verlies. Het is geen overdrijving om te stellen dat hij onvervangbaar is. Dat geldt niet alleen voor zijn tomeloze werk, maar eveneens op persoonlijk vlak. Hij stelde zijn huis open voor zijn vrienden met een warm onthaal met koffie en gebak. De Paddevijverstraat in Ieper was in meerdere opzichten een begrip. Hij zal worden gemist als vriend en Diets medestrijder, en we wensen zijn familie ons medeleven met het verlies.